SiloDenken

Silodenken, ook wel silo-denken genoemd, verwijst naar een patroon in organisaties waarbij afdelingen of teams hun eigen doelen en prestaties optimaliseren ten koste van de bredere organisatie. Medewerkers richten zich op hun eigen silo, waardoor informatie moeilijk wordt gedeeld, dubbel werk ontstaat en afstemming ontbreekt.

Oorsprong en omvang: het komt vooral voor in grote, hiërarchische organisaties met functioneel gescheiden eenheden. Data-silo’s en uiteenlopende IT-systemen versterken dit verschijnsel. Silodenken speelt in zowel de private als de publieke sector een rol, bijvoorbeeld in productie, zorg en overheden.

Impact en signalen: vertraagde besluitvorming, inconsistente klantervaringen, misaligned strategieën en verspilling van middelen. Signalen zijn onder meer dubbel werk, tegenstrijdige prioriteiten tussen afdelingen en beperkte samenwerking over de grenzen van de end-to-end-keten.

Aanpak en mitigatie: afstemming van doelen en beloningen, inzet van cross-functionele teams of waardestreams, en gezamenlijke KPI's en governance. Bevorder open communicatie en informatie-uitwisseling, investeer in geïntegreerde informatiesystemen en data governance. Het toepassen van benaderingen zoals lean, systeemdenken en agile kan helpen de end-to-end processen te verbeteren.

Zie ook: data-silo’s, cross-functionele samenwerking, systeemdenken.