Schistosomózy

Schistosomózy to grupa chorób wywołanych przez nicienie z rodzaju Schistosoma. Najczęściej występujące gatunki to S. mansoni, S. haematobium i S. japonicum, które powodują odpowiednio schistosomozną infekcję jelitową, pęcherzykową oraz zewnętrzną. Choroba dotyczy głównie ludzi zamieszkujących tropikalne i subtropikalne regiony rolnictwa i rybołówstwa, gdzie występuje obrządkowa wszelkich.

Cykle życiowe nicieni wymagają pośredników - niektórych gatunków roztoczy (ogniotrachela). Larwy jaj nicienia, po wykluciu się z kału, wcielają się do wody i przemieszczają się w postaci mirazony, które infekują roztocza. W roztoczu rozwijają się na cercery, które po wyrzutach przechodzą do wody i wnikają do skóry człowieka. Po przetransportowaniu do krwi, larwy przekształcają się w nicienie krwioszczę, które rozmnażają się i wydzielają jaja.

W fazie powikłania znamy dwie fazy kliniczne: akutny (meningóza, gorączka, odruchy klatki piersiowej) oraz przewlekły, gdzie dochodzi do upośledzenia wątroby, pęcherza, uchwytów, a także zwiększonego ryzyka nowotworów. Objawy obejmują ból brzucha, wymioty, bielaczkę i krwiomocz.

Diagnoza opiera się na wykryciu jaj nicienia w kaszlu, moczu, kału oraz badaniach serologicznych. Radiografia, USG i test PCR pomagają w ewaluacji ciężkości.

Leczenie polega na podawaniu płyzolodu (praziquantel) lub fenbendazolu. Leczenie leczenia obejmują pomoc lekowej w utrzymaniu zdrowia.

Kontrola szkodników i edukacja społeczeństwa, filtrowanie wody i ochrona przed obrządkami są kluczowymi elementami profilaktyki. Środki chemiczne tłumią rozwój larw w wodzie. Wielo‑aseptyczne programy w regionach endemicznym przyczyniły się do obniżenia wskaźników zakażeń.