Námsstíl

Námsstíl er hugtak sem lýsir einstaklingsbundnum háttum sem fólk kýs eða treystir til náms. Hann tekur til þess hvernig einstaklingar skynja, vinna úr og geyma upplýsingar, og hvernig þeir nýta þekkingu í nýjum aðstæðum. Margir kennarar og menntakerfi beita hugmyndinni til að auka þátttöku og skilning nemenda.

Algengar flokkanir eru þrjár: sjónrænn stíll (notar myndir, glærur og kort), hljóðrænn stíll (notar fyrirlestra, umræðu og hljóðritanir) og kinestetískur stíll (nærðist af handvirkum æfingum, tilraunum og hreyfingu). Fjögur eða fleiri flokkunarlistar eru stundum nefndir, en megininntakið er að fólk læri best með mismunandi tegundir upplýsinga.

Tilurð og áhrif: Sum kenningar byggja á 20. öld, og kerfi eins og Dunn & Dunn, Kolb og Fleming hafa þróað mismunandi leiðir til að flokka námsstíl. VARK-kerfið (visual, auditory, read/write, kinesthetic) er eitt þekkt kerfi sem oft er notað í kennsluefni og einstaklingsáætlunum.

Gagnrýni og takmarkanir: Rannsóknir hafa gefið blandið svar; sambandið milli persónulegs námsstíls og árangurs er ekki alltaf sterk, og beiting námsstíla sem einangruð stíll getur skort áhrif. Þrátt fyrir þetta getur afhjúpun á eigin námsstíl aukið meðvitund nemenda og stuðlað að betri þátttöku og metacognition með fjölbreyttum kennsluaðferðum.

Framkvæmd: Í skóla og starfsnámi ætti að nota fjölbreyttar aðferðir, hvetja nemendur til að íhuga eigin lærunarstíl og þróa metacognition, en ekki að fella einn stíl ofan á alla.