Kelvinskála

Kelvinskála (Kelvin, tákn: K) er absolute hitastigsskala sem notuð er í flestum vísindum. Skalan var kennd við William Thomson, barón Kelvin, sem lagði hana fram á 19. öld. Kelvin er nú SI-eining fyrir hitastig og er grundvallareining í mörgum mælingum.

Eiginleikar og sambandi við Celsius: 0 kelvin samsvarar algjörnu kulda, þekktu sem absolute zero, og er lægsta mögulega hitastig sem hægt er að ná í. 1 K er jafnt og 1°C í magni, en með 273,15-igr offseti. Samanburður milli skala er einfaldur: Kelvin = Celsius + 273,15; Celsius = Kelvin − 273,15. Þessi samsetning gerir að 1 K og 1°C hafa sama losun og skref.

Saga og skilgreining: Kelvin var upphaflega sett fram sem sjálfstæð hitastigsskala af Lord Kelvin. Árið 2019 var Kelvin endurskilgreind sem SI-eining byggð á Boltzmann-fastann (k), með nákvæmni sem gefin er af gildi fastans: 1 K er 1,380649×10^-23 J·K^-1. Með þessari endurskilgreiningu stuðlaði Kelvin að stöðugri og endurtekjanlegri mælingu. Kelvin er einn af sjö SI-grunneiningum.

Notkun: Kelvin er aðalviðmiðun fyrir vísindalega hitastigmælingu í eðlisfræði, efnafræði, sameindafræði og niðurbrot eða notkun tækja sem krefjast nákvæmrar hitastjórn. Hann er einnig notaður í lýsingu af líkani Planck, Boltzmann-fasti og í ýmsum mælingum sem krefjast orkuleitni og almennrar hitastigsstjórn. Kelvin er hins vegar ekki viðmiðun fyrir almenna daglega notkun heldur í vísindalegri og viðskipta- og tækniúrvinnslu þar sem absolute hitastig er mikilvægt.