Homopolimerler

Homopolimerler, yalnızca tek bir monomer türünden türetilmiş tekrarlı birimlerden oluşan polimerlerdir. Bir polimerin içindeki tüm tekrarlayan birimler aynı monomerden geliyorsa bu polimer homopolimer olarak adlandırılır; birden fazla farklı monomerin tekrarlayan birimlerini içeren polimerler ise kopolimer olarak sınıflandırılır.

En yaygın homopolimerler, eklemeli polimerleşme yoluyla üretilir. Örnekler arasında polietilen (PE) etilen monomerinden, polipropilen (PP) propilen monomerinden, polistiren (PS) stiren monomerinden ve polivinilklorür (PVC) vinil klorür monomerinden oluşur. Ayrıca polimetil metakrilat (PMMA) gibi homopolimerler, metil metakrilattan türetilir.

Homopolimerler, stereokimya özelliklerine göre isotaktik, ataktik ve sindiyotaktik olarak da sınıflandırılabilir. Stereoregüler yapılar, kristalliklik ve mekanik özellikler üzerinde belirleyici olabilir: isotaktik ve sindiyotaktik yapıların çoğu zaman daha yüksek kristallik ve erime noktası gösterdiği; ataktik yapıların ise genellikle daha amorf ve daha düşük erime noktasına sahip olduğu belirtilir. Sıralama, işlenebilirlik ve dayanıklılık üzerinde önemli rol oynar.

Kullanım alanları geniştir. PE ve PP ambalaj ve mühendislik plastikleri olarak; PS ev aletleri ve tek materyal ürünlerinde; PVC ise borulama, kaplamalar ve sert plastik uygulamalarında yaygın olarak kullanılır.

Genel zorluklar, tek bir monomerden istenen özellikleri elde etme zorluğu ve maliyetle ilişkilidir; bazı uygulamalarda kopolimerler, daha iyi performanslar sunabilir.