Heilsufarsáhrif

Heilsufarsáhrif eru skaðleg eða óhagstæð áhrif á líkamlega og andlega heilsu fólks sem rekja má til tiltekinna áreita í umhverfi eða vinnuumhverfi, svo sem efna, geislunar, hávaða, smitsjúkdóma eða slysa. Áhrifin geta verið skyndileg (acute) eða langvarandi (chronic) og þau geta haft stutt- eða langtímaafleiðingar.

Helstu flokkar heilsufarsáhrifa eru efna- og loftmengun sem getur valdið öndunarfærasjúkdómum, hávaðamál sem geta skaðað heyrn og aukið streitu, geislun sem getur skaðað frumur, og smitsjúkdómar sem valda sýkingum. Vinnutengd áreiti og endurtekið líkamlegt álag geta einnig leitt til verkja og minnkandi lífsgæða.

Til að forðast eða draga úr þessum áhrifum er algengt að framkvæma áhættumat sem felur í sér mat á útsetningu, magni og tíðni, ásamt einstaklingsbundnu viðnámi. Reglugerðir og eftirlit miða að því að takmarka útsetningu og auka öryggi. Forvarnir fela í sér betri loftræstingu, notkun persónulegs öryggisbúnaðar og fræðslu um öryggismál.

Hugtökin heilsufarsáhrif eru notuð í lýsingu varúðarráðstafana í vinnu-, umhverfis- og almannavörnum til að lágmarka hugsanlega hættu og vernda almenning og starfsmenn fyrir heilsufarsáhrifum.