Hagfræðigreiningar

Hagfræðigreiningar eru vísindalegar rannsóknir sem miða að skilningi á hegðun hagkerfis, markaða og stefnumála. Þær skoða hvernig takmörkuð auðlind er nýtt, hvernig verðmyndun og samningar eiga sér stað, og hvernig stefnumál hafa áhrif á velferð, hagvöxt og stöðugleika. Þær ná til bæði smærri þáttum eins og neyslu og framleiðslu og stærri kerfislegra fyrirbæra í þjóðhagfræði og alþjóðlegu samhengi.

Helstu aðferðir hagfræðigreininga eru kenningarleg líkön, rauntölugreining (econometrics) og samanburðarrannsóknir. Auk þess beita menn matsaðferðum eins og kostnaðar- og ábatagreiningu til að meta áhrif stefnumála. Gögn sem notuð eru koma oft frá þjóðhagsreikningum, vinnumarkaðsgögnum, neyslugögnum og fyrirtækja- eða opinberra gögnum, ásamt tilraunum og rauntíma gögnum.

Notkun hagfræðigreininga liggur til opinberra aðila, háskóla og einkageirans. Dæmi um rannsóknarefni eru áhrif skattbreytinga, framleiðslufyrirkomulag, húsnæðismál, orku- og sjávarútvegspolitík, auk þess sem unnið er að því að auka framleiðni og velferð samfélagsins.

Takmarkanir hagfræðigreininga liggja í því að orsakasambönd eru oft erfitt að sanna, gögn get bæði verið ófullkomin og mótsagnakennd, og líkan byggjast á forsendum sem geta breyst. Þess vegna er mikilvægt að nota fjölbreytta aðferðarfræði, huga að óvissu og setja niðurstöður í samhengi.