Endurskoðunarsamúm

Endurskoðunarsamúm er hugtak sem notað er í umræðu um samráð og samræmingu endurskoðunarvenja innan fyrirtækja og stofnana. Það vísar til kerfis eða samráðssamkomu sem miðar að því að ná samstöðu milli aðila sem koma að endurskoðunum: ytri endurskoðendur, innri endurskoðendur, fjármálastjórar og fulltrúar eftirlitsstofa, auk annarra hagsmunaaðila. Markmiðið er að stuðla að samræmdum vinnubrögðum, deila bestu starfsvenjum og auka gagnsæi í endurskoðunarferlum.

Skipan og hlutverk: Endurskoðunarsamúm er meint sem samráðsvettvangur þar sem meðlimir eru valdir til tiltekins tíma. Félagar geta verið ytri endurskoðendur, innri endurskoðendur, fjármálastjórar og fulltrúar eftirlitsstofnana; stundum bætist við fulltrúi hagsmunasamtaka. Formlegt stjórnkerfi kjósa formann og setja reglur sem tryggja trúnað og óháða meðferð upplýsinga. Aðalsjónarmið samúmsins er að ná sameiginlegu samþykki fyrir meginreglum endurskoðunar og aðferðum.

Ferli: Fundir haldnir reglulega; vinnuhópar vinna að tilteknum þáttum eins og gagnsæi, endurskoðunarstefnum og samræmingu aðferða. Út kemur samræmd efnis- eða leiðbeiningar, viðmið eða verklagsreglur sem dreift er meðal aðila. Niðurstöður undirbyggja ákvarðanir og þjónusta stjórn eða hagaðila.

Saga og staða: Hugtakið byggist á þörf fyrir aukna samvinnu í stjórnun endurskoðunar og hefur komið fram í stefnumótun í Norðurlöndum. Í íslenskri umræðu hefur það verið til skoðunar sem mögulegur vettvangur frekar en sem núgild rökrétt kerfisramma.

Áhrif og gagnrýni: Kostir felast í auknu trausti og samræmni, minni gagnslags og betri samvinnu. Á sama tíma getur samráðshópurinn ógnað sjálfstæði endurskoðenda eða skapað skuldabrunn fyrir trúnað; þarf að skýra hlutverk, ábyrgð og ákvarðanaferli.