Einangrunarefni

Einangrunarefni eru efni sem notuð eru til að draga úr varmaleiðni, hljóðeinangrun og oft raka og vexti raka í byggingum, íbúðum og tækjum. Markmiðið er að auka orkunýtn, bæta þægindi og draga úr upphitunartíma og orkunotkun. Efni sem notuð eru til einangrun geta haft áhrif á þétti bygginga, eld varnar og ósonrof. Öryggi og umhverfisáhrif eru því mikilvæg atriði við val.

Eigindlegt meðferð: Hitaleiðni er mælikvarði á hvernig efni leiða hita. Lægri hitaeining talin betri einangrun. R-gildi (varnargarður fyrir hita) er oft notað til að meta heildareinangrun bygginga. Mikilvægt er að efnið hagi sér vel í raka- og háraskilyrðum, til að forðast myglu og skemmdir.

Algengar gerðir einangrunarefna: Steinull (mineral wool) og glasull (fiberglass) eru tré og steinþétt efni sem veita góða hljóð- og hitaleiðni. Pólýstrýeni (EPS eða XPS) er létt en þétt efni sem oft er notað í gluggastyrri og mold. Polyuretan (PU) froða og undirlag með pólúretan eru notuð þar sem há hitaleiðni þarf að vera minni. Efnin getur einnig innihaldið endurunnið efni eða viðbótar efnisfræðilega lausn eins og köldu einangrunarefni. Cellulósi og aerogel eru minni algengar en í sérflokkun, en hafa sérstöðu í sérhæfðum lausnum.

Notkun, gæslu og endurnýting: Einangrunarefni eru notuð í þökum, veggjum, gólfum og tækjum til að auka orkunýni. Öryggi við innleiðingu (hot og froðuvernd, mengun og orkuleiðni) og framleiðsluferli eru mikilvægar áætlanir. Endurnýting og endurnýting er talið mikilvægt til að draga úr umhverfisáhrifum.