Disfunksioni

Disfunksioni është një term mjekësor që përshkruan dështimin ose pamundësinë për të mbajtur funksionin normal të një organi, të një sistemi trupor ose të një procesi mendor dhe social. Në përgjithësi ai nënkupton një ndryshim negativ të funksionit që mund të jetë i përkohshëm ose i përhershëm, dhe që mund të shoqërohet me simptoma të ndryshme.

Llojet kryesore përfshijnë disfunksion organik dhe disfunksion funksional. Disfunksioni organik ndodh kur një organ specifik nuk punon si duhet, p.sh. në mushkëri, zemër, veshka ose tru. Disfunksioni funksional njihet kur funksioni është i dëmtuar pa dëmtim të dukshëm të organit, shpesh për shkak të çrregullimeve të sinjalizimit ose koordinimit të sistemeve trupore.

Shkaqet janë shumë të ndryshme dhe mund të përfshijnë sëmundje kronike, trauma, faktorë të jetesës jo të shëndetshëm, ilaçe të ndryshme, konsum i substancave dhe plakje. Shpesh shkaku është multifaktorial dhe kërkon vlerësim të hollësishëm për të përcaktuar trajtimin e duhur.

Diagnostika përfshin vlerësimin e historisë mjekësore dhe të simptomave, ekzaminimet fizike, analizat laboratorike, dhe imazhet ose testet funksionale specifike sipas organit të prekur. Në raste të tyre, mund të kërkohen teste të specializuara për të matur funksionin dhe për të konfirmuar shkakun.

Trajtimi është i individualizuar dhe synon të trajtojë shkakun themelor, të mbështesë ose rikthejë funksionin e dëmtuar dhe të përmirësojë cilësinë e jetës. Ai mund përfshijë ndryshime në stilin e jetesës, terapi medikamentoze, rehabilitim, ndërhyrje kirurgjikale ose trajtime mbështetëse si rehabilitim, proteza ose pajisje mbështetëse.

Parashikimi varet nga organi i prekur, shkaku dhe përgjigjja ndaj trajtimit. Disa disfunksione janë të menaxhueshme dhe të rivendosshme, ndërsa të tjerat janë kronike ose të pa rikuperueshme. Njohja dhe trajtimi i hershëm përmirëson rezulatet dhe cilësinë e jetës.