Bölge

Bölge, Türkçede region veya alan anlamına gelen bir isimdir. Kendine özgü özelliklerin paylaşıldığı ve diğer alanlardan bir ölçüde ayrıştığı geniş bir yer parçasını ifade etmek için kullanılır. Etymologically kökeni Türkçe böl- fiilinden türeyen ve -ge ekinin birleştirilmesiyle oluşan bir isim yapısıdır; bu yapı, bir yerin bir kısmını belirtmek amacıyla yaygın biçimde kullanılır.

Türkiye bağlamında bölge kavramı, resmi bir idari birim olmaktan çok coğrafya, istatistik, ekonomi ve planlama amacıyla kullanılan bir kavramsal çerçeveyi ifade eder. Ülkenin çeşitli göstergelerini karşılaştırmak, benzer özellikleri olan alanları tanımlamak veya bölgesel gelişim politikalarını değerlendirmek için bölgelerden faydalanılır. Bu anlamda, bölge kavramı dinamik ve çok yönlüdür; iklim, ekonomi, kültür ve altyapı gibi faktörler bölgeyi şekillendirir.

Türkiye’de sık kullanılan coğrafi bölgeler yedi tanedir: Marmara, Ege, Akdeniz, Karadeniz, İç Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu. Bu bölgeler, nüfus dağılımı, tarım ve sanayi yapıları ile iklimsel özellikler açısından benzerlikler gösteren alanları bir araya getirir; ancak idari bir güç veya özerk yetkiler taşımazlar. Bölgeler, istatistiksel analizler, planlama çalışmaları ve yatırım stratejileri için referans noktaları olarak kullanılır. Bölge kavramı, günlük dilde de daha geniş bir anlamda herhangi bir ülke veya dünyanın belirli bir kısmını belirtmek için kullanılabilir.