Türkçede

Türkçede, "Türkçe" kelimesinin locative (bulunma yerini belirten) ekleriyle türetilmiş bir formdur. Bu yapı, Türkçe dilinin kurallarına göre -de veya -da ekinin getirdiği anlamı kullanıma sokar ve “Türkçede” ifadesini “Türkçede (in Turkish)” ya da “Türkçe dilinde” anlamına getirir. Türkçede evrensel olarak isimleşen bir terim olan Türkçe, bu ekle birlikte dilin konuşulduğu, yazıldığı veya incelendiği bağlamı belirtir.

Kullanım açısından Türkçede, bu form çoğunlukla dilbilimsel veya açıklayıcı bağlamlarda karşımıza çıkar. Cümle içinde “Türkçede bu kelimenin yazılışı nasıldır?” veya “Türkçede fiil çekimleri hangi kurallara bağlıdır?” gibi örnekler, dilin yapısını anlatırken Türkçede ifadeyi vurgular. Ayrıca, bir tartışmada kaynak dilinin Türkçe olduğunu belirtmek için de kullanılabilir: “Bu örnek Türkçede bu şekilde karşılanır.”

Eş anlamlı veya ilişkili biçimler, Türkçede diğer yönelim ifadelerini kapsar. Örneğin “Türkçeye” (Türkçeye bakmak; Türkçeye dair) veya “Türkçeden” (Türkçeden gelen) gibi farklı ekler, yön gösterir ve farklı işlevler sağlar. Türkçede, bu tür yer-yön ekleri, kökün son ünlüsüne göre uyum gösterir; ünlü uyumu ve kök ile ek arasındaki ses uyumu, yazılışta Türkçe’nin akışını belirler.

Genel olarak Türkçede, dilin kendisiyle ilgili konuları ele alan, dilbilgisi ve söz varlığına ilişkin tartışmalarda sıkça kullanılan bir ifade biçimidir. See also: Türkçe, dilbilgisi, ekler.