Aðgangsstjórnarkerfi

Aðgangsstjórnarkerfi eru kerfi sem stjórna aðgengi að rýmum, eignum eða upplýsingum með því að bera kennsl á, staðfesta og úthluta heimildum til notenda og hópa. Þau gilda bæði fyrir líkamlegan aðgang (byggingar og herbergi) og rökhæfan aðgang (tölvukerfi, gögn og netkerfi).

Aðalþættir kerfisins eru auðkenning, staðfesting, heimildarúthluting og skráning atvika. Auðkenning getur byggst á lykli, korti, PIN eða líffræðilegum einkennum. Staðfesting sannreynir persónu, heimildarúthluting ákvarðar hvaða aðgang notandi fær og skráning heldur utan um atvik og aðgengi. Helstu stjórnunarmódeli eru RBAC (role-based access control) og ABAC (attribute-based access control); auk þeirra eru MAC og DAC einnig þekkt sem viðbótarleiðir í sumum kerfum.

Nútímakerfi eru oft byggð kringum dyrastýringu (door controllers) sem tengjast lesurum fyrir kort, PIN eða líffræðilegan auðkenning. Læsingar og öryggisbúnaður tengjast miðlægri stjórnun í gegnum netsamband. Kerfið geymir heimildir, reglur og atvik í miðlægu stjórnunarkerfi og veitir verkfæri til endurnýtingar heimilda og rekja-/leiðréttingar aðgangs. Kerfin geta verið miðlæg eða dreifð og samþætt við önnur öryggiskerfi eins og myndavöktun og innheimtu- eða auðkenningarkerfi.

Notkunarsvið felur í sér fyrirtæki, stofnanir, menntakerfi og heilbrigðisstofnanir. Kostirnir eru aukin öryggi, betri rekjanleiki og auðveld endurnýting heimilda; ásamt hagræðingu í samskiptum og innheimtu. Helstu áskoranir eru kostnaður við uppsetningu og viðhald, samhæfni við önnur kerfi og friðhelgi persónuupplýsinga, sem krefst samræmis við persónuverndarlöggjöf og öryggisráðstöfun.