Arabíska

Arabíska er tungumál sem tilheyrir Afroasiatíska fjölskyldunni og Semít-málunum. Það er talað á stórum svæðum í Mið-Austurlöndum og Norður-Afríku og hefur mörg málbreytingakerfi. Helstu form tungumálsins eru klassísk arabíska og nútímarabíska ( Modern Standard Arabic, MSA).

Ritmál arabíska er árstefna stafrófsins sem er ritað frá hægri til vinstri og samanstendur af um 28 stöfum. Stafirnir hafa aðlaganir eftir stöðu þeirrar í orði og geta myndað tengingar milli stafanna. Í MSA eru hljóð og beygingakerfi frekar stöðugt, en munnlegt tal notast við fjölmargar mállýskur.

Daglegt tali er dreift í mörgum málbreytingum: egyptíska dialektin, levantska dialektin (Líbanon, Sýrland, Palestína), gulf-dialektar (Mið-Austurlöndum) og maghrebin dialektar (Norður-Afríku). Þessar mállýskur eru oft töluvert ólíkar og skilja menn að vissu leiti frá hvor öðrum.

Saga og notkun: Klassísk arabíska er tungumál texta í Kóraninum og í mörgum fornum textum. Nútímarabíska (MSA) þróaðist á 19. og 20. öld og er sameiginlegur málrætur í opinberri texta, ritun, opinberum fyrirsögnum og kennslu í mörgum löndum. Daglegt tal er hins vegar mjög mismunandi eftir heimshluta.