Antidepresantët

Antidepresantët janë një grup medikamentesh që përdoren kryesisht për të trajtuar depresionin, por gjithashtu mund të jenë efektive për çrregullime të tjera të shëndetit mendor, si çrregullimi i ankthit, çrregullimi obsesiv-kompulsiv (OCD), çrregullimi i stresit post-traumatik (PTSD) dhe çrregullimet e ngrënies. Këto ilaçe veprojnë duke ndryshuar nivelet e disa neurotransmetuesve në tru, të cilët janë substanca kimike që përcjellin sinjale midis qelizave nervore. Neurotransmetuesit më të shpeshtë që preken janë serotonina, norepinefrina dhe dopamina.

Ekzistojnë disa lloje kryesore të antidepresantëve, secila me mekanizmin e saj të veprimit. Inhibitorët selektivë të rishpërndarjes së serotoninës (SSRI) janë më të përshkruarit për shkak të efikasitetit të tyre dhe profileve të favorshme të efekteve anësore. Inhibitorët e rishpërndarjes së serotoninës-norepinefrinës (SNRI), antidepresantët atipikë, modulatorët serotoninë-norepinefrinë (SNaRI) dhe inhibitorët e monoaminoksidazës (MAOI) janë gjithashtu opsione të disponueshme. Trajtimi me antidepresantë zakonisht fillon me një dozë të ulët, e cila mund të rritet gradualisht nëse është e nevojshme, nën mbikëqyrjen e një profesionisti të kujdesit shëndetësor.

Përfitimet e antidepresantëve nuk janë të menjëhershme dhe mund të duhen disa javë për të vënë re një përmirësim të dukshëm të simptomave. Si të gjitha medikamentet, edhe antidepresantët mund të kenë efekte anësore, të cilat ndryshojnë në varësi të llojit të ilaçit dhe individit. Efektet anësore të zakonshme mund të përfshijnë nauze, pagjumësi, shtim në peshë ose humbje peshe, dhe ndryshime në dëshirën seksuale. Është e rëndësishme që pacientët të mos ndërpresin marrjen e antidepresantëve papritur pa u konsultuar me mjekun, pasi kjo mund të çojë në simptoma të tërheqjes. Antidepresantët shpesh përdoren në kombinim me terapi bisedore (psikoterapi) për rezultate më të mira.