ígræðslusýkingum

Ígræðslusýkingar eru sýkingar sem koma fram í eða í kringum græddan vef eða líffæri. Þetta getur átt við um ýmsar tegundir ígræðslna, svo sem liðskipti, hjartalokur, æðagöng, og ígræðslur á húð. Orsakir slíkra sýkinga eru oft bakteríur, en þær geta einnig stafað af sveppum eða öðrum örverum.

Helstu áhættuþættir fyrir ígræðslusýkingum eru margþættir. Þeir geta falið í sér langvarandi sjúkdóma eins og sykursýki, ónæmisbælingu, offitu, reykingar, og fyrri sýkingar. Einnig getur lengd og flækjustig skurðaðgerðarinnar haft áhrif, sem og hreinlæti í aðgerðarherbergi og eftirmeðferð.

Einkenni ígræðslusýkinga geta verið mismunandi eftir staðsetningu og alvarleika. Almenn einkenni geta verið hiti, aukin verkur á svæðinu, roði, bjúgur og svæðið getur verið hlýtt viðkomu. Stundum getur verið um að ræða útskilnað frá sárinu.

Greining ígræðslusýkinga felur oft í sér myndrannsóknir eins og röntgen, tölvusneiðaskönnun eða segulómun til að meta útbreiðslu sýkingar. Rannsóknir á sýnum, svo sem blóðrækt eða ræktun úr sárum, eru notaðar til að greina orsökin örveru.

Meðferðin fer eftir orsök og alvarleika sýkingar. Oft er meðhöndlað með sýklalyfjum eða sveppalyfjum. Í alvarlegri tilfellum getur þurft að fjarlægja hluta af græðlingnum eða allan græðlinginn, hreinsa svæðið og græða aftur síðar. Notkun sýklalyfja fyrir, meðan og eftir skurðaðgerðir er algeng til að draga úr líkum á sýkingum.