Ónæmisglóbúlínum

Ónæmisglóbúlínum, einnig þekktar sem mótefni, eru prótein sem framleidd eru af ónæmiskerfinu til að greina og hlutleysa framandi efni eins og bakteríur og vírusar. Þau eru lykilþáttur í líkamanum til að berjast gegn sýkingum. Hvert mótefni er sérstakt fyrir ákveðið antikgen, sem er hluti af sýkingarvaldinum. Þegar mótefni binst antikgeninu getur það hindrað sýkingarvaldið í að valda skaða eða merkt það til eyðingar af öðrum ónæmisfrumum.

Mótefni tilheyra stærri hópi próteina sem kallast glóbúlín. Þau eru oftast Y-laga sameindir sem samanstendur af tveimur þungum keðjum og tveimur léttum keðjum. Sérstaða mótefnisins kemur frá breytilegum svæðum á léttu og þungum keðjunum, sem bindast sérstöku antikgeninu. Þessi sérstaða gerir ónæmiskerfinu kleift að bregðast við gríðarlegu úrvali af sýkla.

Tilvist mótefna í blóði er oft notuð til að greina fyrri sýkingar eða til að meta virkni bólusetninga. Rannsóknir á mótefnum hafa leitt til þróunar margvíslegra lækningaaðferða, þar á meðal mótefnismeðferðar, þar sem mótefni eru gefin til að meðhöndla ákveðna sjúkdóma eða til að styrkja ónæmissvörun. Þau gegna einnig hlutverki í ýmsum sjálfsofnæmissjúkdómum þar sem ónæmiskerfið ræðst að eigin vefjum líkamans.