Áhættumörkun

Áhættumörkun er ferli sem notað er í öryggi, heilsuvernd, umhverfisgæslu og þjónustugeirum til að greina, meta og forgangsraða mögulegum hættum sem geta valdið skaða eða óþægindum. Markmiðið er að koma auga á hugsanlegar hættur, skilgreina alvarleika og líkindi þeirra og draga fram viðeigandi ráðstafanir til að lágmarka eða koma í veg fyrir áhættu. Ferlið byggir oft á kerfisbundnum rannsóknar- og mataraðferðum og felur í sér samvinnu milli rekstraraðila, starfsfólks og viðeigandi stofnana.

Fyrstu skrefin í áhættumörkun eru hættuupgrefing (hætta sem gæti valdið skaða), og hættu- og áhættumat (metur alvarleika skaða og líkur á að hann eigi sér stað). Í kjölfarið kemur áhættumörkunarsnið eða forgangsröðun þar sem áhættur sem skila mestu skaða eða eru líklegastar eru ráðstafaðar með aðgerðum til að lágmarka þær. Aðgerðir geta falið í sér innleiðingu öryggisráðstafana, breytingar á vinnuháttum, tæknilegar úrbætur eða fræðslu og meðvitundarvakningu. Eftirfylgni og endurskoðun eru lykilatriði til að tryggja að ráðstafanir standist væntingar og að þær haldist uppfylltar.

Áhættumörkun er almennt notuð til að stytta tíma milli ákvarðana og aðgerða, bæta öryggismat og draga úr óhappatíðni. Hún byggir á gagnaöflun, röðun áhættu, matsaðferðum og nálgun sem miðar að raunhæfum og mælanlegum árangri. Með samfellu í mat og aðgerð er markmið að vernda fólk, eignir og umhverfi án óþarfa truflana.