tölvukerfis

Tölvukerfi eru samsetningar tækja og forrita sem vinna saman til að taka við, vinna með og birta upplýsingar. Helstu hlutverk kerfa eru að framkvæma útreikninga, stýra gangi gagna og veita notendum aðgang að þjónustum. Kerfin eru í mörgum stórum og gerðum, frá innbyggðum kerfum í tækjum til stórrar gagnaveitu og netþjóna.

Helstu þættir tölvukerfis eru örgjörvi (processor), vinnsluminni (RAM), geymsla (harður diskur eða SSD) og inn-/úttaksbúnaður. Örgjörvi keyrir skipanir forrita, vinnsluminni geymir gögn á meðan kerfið vinnur, og geymsla veitir varanlega geymslu. Inn- og úttaksbúnaður veita samskipti við notendur og önnur kerfi. Stýrikerfi (operating system) stjórnar rekstri kerfisins og veitir forritum aðgang að auðlindum.

Flokkun tölvukerfa: persónutölvur eru almennt notaðar af einstaklingum fyrir dagleg störf. Netþjónar veita þjónustu fyrir mörg notkunarferli, þar með gagnavinnslu og aðgang að neti. Innbyggð tölvukerfi eru hönnuð til vinnu innan annarra tækja, eins og í bifreiðum, heimilistækjum eða iðnaðarvélum.

Arkitektúr tölvukerfa felur í sér uppbyggingu: ein- eða margra-kjarna örgjörvar, dreifða vinnslu og geymslu yfir mörgum tækjum, og nettengingar sem leyfa samvinnu tækja. Algeng stýrikerfi eru Linux, Windows og macOS, en mörg innbyggð kerfi nota sérsniðin eða létt stýrikerfi. Forritun og hönnun ákvarða árangur, öryggi og orkunotkun.

Framtíðar þróun felst í aukinni samvinnu við skýja- og dreifða vinnslu, aukinni notkun gervigreindar og hraðari gagnavinnslu með nýjum tækjum og örgjörvum, sem og betri öryggisráðstöfunum og orkustýringu. Innbyggð tölvukerfi og edge computing verða algengari í daglegri notkun, heimilistækjum og iðnaði.