tímarökfræði

Tímarökfræði er undirgrein rökfræði sem fjallar um tímakenningu og hvernig hægt er að rökstyðja með ályktunum sem innihalda tíma. Hún rannsakar merkingarfræði og skilgreiningar á slíkum ályktunum, sem og formleg kerfi til að sannreyna þær. Almennt séð leitast tímarökfræði við að greina hugtök eins og "áður", "eftir", "meðan", "alltaf", "stundum" og "aldrei" í rökréttum skilningi.

Í tímarökfræði eru margar mismunandi tegundir af kerfum, þar á meðal einföld tímarökfræði, sem fjallar um sannleiksverðmæti staðhæfinga í tíma, og flóknari kerfi sem geta tekið á sér margvíslegar athuganir í tíma eða framtíðarútfærslur. Mikilvægir þættir í þessu sviði eru annars vegar rannsóknir á eiginleikum tímaferla og hins vegar notkun rökfræðilegra aðferða til að lýsa og greina tímbundna þætti í náttúrulegu máli og í formlegum kerfum.

Tímarökfræði hefur víðtæka notkun á ýmsum sviðum. Hún er notuð í tölvunarfræði til að skilgreina hegðun forrita, í heimspeki til að greina heimspekileg vandamál tengd tíma, og í tungumálafræði til að skilja hvernig tími er táknaður í máli. Þetta svið býður upp á mikilvægt verkfæri til að greina og skilja margþætta eðli tíma og áhrif hans á rökrétta hugsun.