transkriptimi

Transkriptimi është procesi i konvertimit të gjuhës së folur në shkrim ose në një përfaqësim fonetik të tingujve. Në gjuhësi dhe arkivim, ai dokumenton gjuhën e folur në mënyrë të analizueshme. Mund të ndahet në dy forma kryesore: transkriptim orthografik, që pasqyron drejtshkrimin standard, dhe transkriptim fonetik, që shfaq tingujt me një përfaqësim simbolik.

Llojet kryesore janë transkriptimi fonemik dhe transkriptimi fonetik i ngushtë. Përfaqësimi i tingujve kryhet me IPA, ndërsa format të tjera përdoren gjuhësisht në kompjuterizim si SAMPA ose X-SAMPA. Dialektet dhe theksimet mund të ndikojnë në saktësinë e transkriptimit.

Metodat: manual dhe automatike. Transkriptimi manual përfshin dëgjimin dhe shkrimin nga një person, shpesh me etiketimin e folësve dhe kohëzgjatjen e fjalëve. Transkriptimi automatik përdor teknologjinë e njohjes së gjuhës (ASR) dhe shpesh kërkon korrigjim njerëzor.

Aplikimet: studime gjuhësore, krijimi i subtitrimeve për media, arkivimi i materialeve historike dhe përgatitja e materialeve mësimore. Cilësia varet nga saktësia, etiketimi i folësve dhe shtrirja kohore (timestamps).