tilnærminga

Tilnærminga er eit omgrep som beskriver den overordna måten ein person eller ei faggruppe vel å angripe eit fenomen eller eit problem på. Ei tilnærming inkluderer formuleringar, valde metodar og kva data som vert rekna som relevante. Ho står ofte i samband med ei fagleg tradisjon eller epistemisk posisjon, og ho påverkar kva spørsmål som vert stilt og korleis resultat vert tolka. Tilnærminga kan difor seiast å vere ei referanseramme for undersøkinga.

Tilnærmingar kan klassifiserast langs fleire dimensjonar. Den mest vanlege inndelinga er mellom analytisk og heilskapleg tilnærming, og mellom empirisk og teoretisk tilnærming. Innafor forsking vert ofte brukte kvantitative og kvalitative tilnærmingar, eller blandingsmetodar. I praktiske fag som ingeniørfag og design er det ofte produkt- eller prosesstilnærmingar, medan i samfunnsvitskapane kan ein velje casestudie-tilnærmingar eller komparative analysar.

Kritisk vurdering av tilnærminga omfattar å vere eksplisitt om føresetnader, avklare avgrensingar, og vurdere kor godt dei valde metodane støttar konklusjonane. Ingen tilnærming er universell; valet bør tilpassast problemstilling, datatilgjengelegheit og føremålet med studien.

Se òg: metode, rammeverk, strategi.