taugaskoðunar

Taugaskoðun er læknisfræðileg skoðun sem metur starfsemi taugakerfisins til að greina eða útiloka taugavandamál. Hún byggist oft á sögu sjúklings, almennri skoðun og sérstakri taugaskoðun sem nær yfir heilan og mænu, skyn- og hreyfiakerfi og skapgerð. Markmiðið er að greina viðkomandi þátt taugakerfisins og aðstoða við ákvörðun um frekari rannsóknir eða meðferð.

Helstu þættir taugaskoðunar eru kröftuglega hlutverk hins almenna mats: sögusögn og almennt líkamlegt ástand; skynja- og vellíðanarskoðun; og sértæk taugaskoðun. Í taugaskoðuninni eru námskeið eða próf sem meta: heilbrigði gráu vefjar, kjarnar tauga, hreyfi- og vöðvatónus, vöðvastyrk, viðbragðakerfi (djúp taugakerfi), skynjun (neglur til dæmis snertin, sársauki, hitastigs), samhæfi og ganglag. Algengt er að prófin feli í sér athugasemdir eins og finger-nose próf, hallandi hönd-til-hönd próf, öskrandi hreyfingar og Romberg-próf til að meta hald á stöðu og samhæfni.

Nauðsynlegir vísbendingar sýna veika braut taugakerfisins og geta veitt innsýn í UMN- eða LMN-einkenni (t.d. hækkaður tæ{urdy} reflex, spastískur tog, eða dofnun og vöðvakyrrð). Taugaskoðun veitir grunnforsendu fyrir ákvarðanir um frekari könnun eins og næstu myndgreiningu, taugaeboð eða taugaflækjur.

Við áreitni eða mörgum einkenni getur taugaskoðun leitt til frekari meðferðar eða fagslega ráðgjafar hjá taugafræðingi til að staðfesta greiningu og móta meðferð. Hún er viðurkennd sem grunnatriði í forsendu taugasjúkdóma og daglegs læknisfræðilegs mats.