takykardia

Takikardi, dinlenme halinde kalp atım hızının dakikada 100 atımdan fazlası olmasıdır. Bu kavram, normalden hızlı kalp ritmini tanımlayan geniş bir terim olup sinüs takikardisi, supraventriküler tachikardi (SVT) ve ventriküler tachikardi (VT) gibi alt türleri kapsar. Etymolojik olarak Yunanca taxi 'hız' ve kardia 'kalp' kelimelerinden türemiştir.

Klinik bulgular, ritmin tipine göre değişir. Sinüs takikardisinde ritim genelde düzenli olup çarpıntı, baş dönmesi veya nefes darlığı gibi yakınmalar görülebilir; bazı kişilerde semptom yoktur. SVT atakları hızlı başlayan, kısa süren çarpıntılar olarak kendini gösterebilir. VT ise çoğu zaman daha ciddi olabilir ve göğüs ağrısı, bayılma veya bilinç değişikliğiyle ortaya çıkabilir.

Tanı için birincil araç elektrokardiyografi (EKG)’dır. Holter monitorizasyonu, olay kayıtları ve ekokardiyografi, altta yatan nedenleri ve ritim özelliklerini belirlemede kullanılır. Laboratuvar çalışmalarında tiroid fonksiyonları, demir durumu ve sıvı-elektrolit dengesi de değerlendirilebilir.

Tedavi, altta yatan nedene bağlıdır. Sinüs takikardisi çoğunlukla neden düzeldiğinde geriler. SVT acil durumda vagal manevralar veya adenosinle tedavi edilebilir; tekrarlayan vakalarda beta-blokörler veya diğer antiaritmiklerle yönetim ve gerekirse ablasyon uygulanabilir. VT’de stabil hastalarda antiaritmik ilaçlar ve elektriksel kardiyoversiyon, stabil olmayanlarda acil müdahale gerekir; uzun vadede ablasyon veya ICD gibi cihazlar düşünülebilir.

Prognoz, tip ve altta yatan durumlara bağlıdır. Takip ve uygun tedavi ile çoğu hasta için iyi sonuçlar elde edilebilir; ciddi VT ve rekurrent SVT daha dikkatli yönetim gerektirir.