stýrikerfis

Stýrikerfi er kerfi sem stjórnar hegðun annarra kerfa eða ferla með því að bera raunverulega útkomu saman við fyrirframstillt mark og nota endurgjöf til að hafa áhrif á næstu aðgerðir. Slíkt kerfi reynir bæði að viðhalda skilgreindum gæðaviðmiðum og að svara breytileika í umhverfi eða í kerfinu sjálfu.

Helstu hlutverk stýrikerfis eru skynjarar sem mæla ástand eða útkomu, stjórnkerfi (stýrikerfi) sem úrvinnur gögnin og ákvarðar næstu aðgerðir, og framkvæmdaraðilar (aktuatorar) sem framkvæma breytingarnar. Endurgjöf frá skynjum til stjórnkerfisins gerir kerfinu kleift að laga sig að missmíði og ná markmiðum með stöðugu sambandi milli inputs og outputs.

Tegundir: opið stýrikerfi (open-loop) framkvæmir aðgerðir byggðar á fyrirframgefnum gögnum án endurgjafar um niðurstöðu. lokað stýrikerfi (closed-loop) notar endurgjöf til að samræma framboð aðgerða við markmið og auka stöðugleika og nákvæmni. Meginatriði stýrikerfis eru stöðugleiki, svar við breytileika og gæði afleiðinga; algengar stjórnaraðferðir eru PID-stýring (proportional-integral-derivative) og önnur hagnýt kerfisstjórnun.

Notkun stýrikerfis nær yfir iðnað, framleiðslu, raforkukerfi, sjálfvirknikerfi í bifreiðum og heimilistækjum, rafmagns- og iðnaðarverkefni, sem og í tækni og rannsóknum. Kenningar um stýrikerfi og kybernetík þróuðust um 20. öld og hafa haft mikla áhrif á þróun tækni og sjálfvirknis.