semantycznopragmatycznej

Semantycznopragmatyczna odnosi się do podejść i analiz łączących semantykę i pragmatykę w badaniach języka. Termin opisuje obszar badań zajmujący się tym, jak znaczenie wyrażeń jest kształtowane zarówno przez treść lingwistyczną (semantykę), jak i kontekst użycia (pragmatykę), w tym intencje nadawcy, warunki komunikacyjne oraz sytuację sytuacyjną.

Zakres tematyczny obejmuje interpretację zdań, w których znaczenie zależy od kontekstu, takie jak referencja deiktów, implikatury, presupozycje, znaczenie modalne i czasowe oraz zależności anaforyczne. Analizy semantycznopragmatyczne często konfrontują treść dosłowną z tym, co wynika z użycia języka w danym kontekście, aby wyjaśnić różnice w interpretacji między użytkownikami i sytuacjami.

Metody i narzędzia obejmują połączenie formalnej semantyki (modele prawdy, logika) z pragmatyką (zasady Grice’a, kontekstualne rozszerzanie znaczenia) oraz wprowadzenie podejść dynamicznych, takich jak semantyka dynamiczna (Kamp) i systemy DRT (Groenendijk i Stokhof), które uwzględniają zmiany kontekstu w trakcie dyskursu. Dzięki temu możliwe jest wyjaśnienie, dlaczego te same wyrażenia mogą mieć różne znaczenia w różnych sytuacjach.

Znaczenie semantycznopragmatyczne znajduje zastosowanie w lingwistyce teoretycznej, psycholingwistyce oraz przetwarzaniu języka naturalnego, gdzie konieczne jest uwzględnienie zarówno treści, jak i kontekstu dla poprawnej interpretacji znaczeń.