rusztowanie

Rusztowanie to tymczasowa konstrukcja używana podczas prac na wysokości. Umożliwia dostęp do elewacji, stropów i innych miejsc, a także składowanie materiałów. Zwykle wykonuje się je z rur stalowych lub aluminiowych, łączonych w stabilne układy o określonej nośności.

Najczęściej wyróżnia się trzy typy: rusztowanie ramowe, rusztowanie modułowe (systemowe) i rusztowanie wieżowe. Rusztowanie ramowe składa się z ramek i rygów; modułowe wykorzystuje profile i łączniki dla elastycznego kształtowania konstrukcji; wieżowe tworzy solidne pionowe wieże z platformami, często na kołach, łatwe do przestawiania.

Elementy to słupy (standards) pionowe, poziome łączniki (ledgers) i poprzeczki (transoms), platformy i łączniki. Platformy mogą być drewniane lub metalowe. W wielu systemach stosuje się barierki ochronne i listwy zabezpieczające; w modelach mobilnych – kółka do przemieszczania.

Bezpieczeństwo: montaż i użytkowanie powinny być wykonywane zgodnie z przepisami bezpieczeństwa i instrukcjami producenta. Przed pracą dokonuje się kontroli stanu konstrukcji, naprawia uszkodzenia, a także instaluje barierki i listwy ochronne. Obciążenie nie może przekraczać dopuszczalnych wartości; prace w silnym wietrze lub przy złej pogodzie są zakazane. Używa się ochrony osobistej.

Zastosowanie: powszechne w budownictwie, pracach wykończeniowych, malarskich i konserwacyjnych. Po zakończeniu prac rusztowanie demontuje się i składuje. W Polsce obowiązują normy bezpieczeństwa dotyczące tymczasowych konstrukcji dostępu oraz instrukcje producentów.