przyciganiem

Przyciganiem nie jest uznawany przez polskie słowniki za odrębny, samodzielny wyraz. Najprawdopodobniej jest to błędne lub niestandardowe zapisanie instrumentalnej formy rzeczownika/przyciąganie lub formy gerundium od czasownika przyciągać. W poprawnej polszczyźnie istnieją dwie kluczowe formy związane z tym zlepkiem: przyciąganie (rzeczownik) i przyciąganiem (instrumental, używany w określonych konstrukcjach).

Przyciąganie oznacza proces lub zjawisko przyciągania, czyli oddziaływanie mające na celu ściąganie lub ściąganie ku czemuś. W nauce termin ten najczęściej występuje w kontekście fizyki, np. przyciąganie grawitacyjne między ciałami, jak również w szerszym sensie oznaczającym atrakcyjność lub wabiący wpływ na kogoś lub coś. W języku potocznym pojawia się również w sformułowaniach takich jak przyciąganie uwagi, czyli zwracanie zainteresowania.

W praktyce poprawne użycie form zależy od kontekstu: jeśli mówimy o procesie lub zjawisku, stosujemy przyciąganie/przyciąganie uwagi; w konstrukcjach instrumentalnych używa się przyciąganiem, na przykład zajmować się przyciąganiem uwagi. Forma przyciganiem rzadko występuje i najczęściej jest interpretowana jako błąd pisowni.

Podsumowując, prawidłowe odpowiedniki to przyciąganie (noun) lub przyciąganiem (instrumental), zależnie od kontekstu. Przyciganiem nie funkcjonuje jako odrębne, uznane słowo.