nanokompozitetë

Nanokompozitetë janë materiale të përbëra nga një matricë (zakonisht polimerike, por mund të jetë edhe qeramike ose metalike) dhe nanogrimca disperguar brenda saj. Këto nanogrimca, me dimensione në rendin e nanometrave (1-100 nm), mund të jenë të formave të ndryshme si nanoplateleta, nanotube, nanoshufra ose nanoçikë. Vetë fakti që përbërësit janë në shkallë nano i jep materialit të përgjithshëm veti të reja dhe të përmirësuara krahasuar me kompozitetë konvencionalë.

Shumëzimi i sipërfaqes ndaj vëllimit të nanogrimcave është një faktor kyç. Ky raport i lartë sipërfaqësor ndikon në ndërveprimet e forta me matricën polimerike, duke rezultuar në një shpërndarje më të mirë dhe një lidhje më të fortë ndërmjet fazave. Kjo ndërveprim mund të çojë në përmirësime të dukshme në vetitë mekanike, siç janë forcimi, ngurtësia dhe rezistenca ndaj dëmtimit. Për më tepër, nanokompozitetë mund të tregojnë veti të përmirësuara termike, barriere ndaj gazrave, përçueshmërie elektrike dhe optike, si dhe rezistencë ndaj zjarrit.

Llojet e nanogrimcave më të përdorura përfshijnë argjilat (nanoclay), nanotubet e karbonit (CNT), grafenin, oksidit të grafenit (GO) dhe nanopjesëzat e metaleve. Zgjedhja e nanogrimcës dhe modifikimi i sipërfaqes së saj janë vendimtare për të arritur disperzionin e dëshiruar dhe ndërveprimin me matricën, duke përcaktuar kështu performancën përfundimtare të nanokompozitit. Aplikimet e tyre janë të gjera, duke përfshirë industrinë e automobilave, paketimin, elektronikën, tekstilet, mjekësinë dhe inxhinierinë civile.