mælingarskilgreiningar

Mælingarskilgreiningar eru formlegar skilgreiningar sem gera grein fyrir því hvað mæling á að mæla, hvernig hún er framkvæmd og hvar hún á að vera notuð. Þær taka til tegundar stærðar eða stærðfræðilegs hugtaks (t.d. lengd, massa, tími), notuðrar einingar, mæliaðferða og skilyrða sem hafa áhrif á mælinguna. Með þessum skilgreiningum er mælingarferli samhæft, endurtakanlegt og rekjanlegt milli rannsókna, verkferla og framleiðslu.

Meginatriði mælingarskilgreininga eru: stærð sem mæld er (quantity), nafn hennar og notuð eining (t.d. metre, kilogram, sekúnda), mæliaðferð eða mælitæki, og rekjanleiki með viðmiðum eða stöðlum. Einnig eru lýst skilyrði sem geta haft áhrif á mælinguna, svo sem hitastig, þrýstingur og umhverfis aðstæður, og óvissa sem fylgir mælingunni.

Þessar skilgreiningar eru grunnur í metrology, vísindum og gæðastjórnun. Þær stuðla að rekjanleika mælinga með SI-einingum, viðmiðum og kerfum fyrir óvissuútreikning; þær gera mælingar samræmdar og trúverðug­ar.

Í þróun mælinga hafa SI-einingar verið endurreiknaðar á grundvelli fastra grunnstöðla, sem stuðla að stöðugleika og rekjanleika mælinga milli landa og tíma. Til dæmis eru grundvallareiningarnar skilgreindar út frá þessum stöðlum, sem hefur leitt til sameiginlegrar notkunar og betri áreiðanleika mælinga.