makroporów

Makropory, zwane również makroporami, to pory o średnicy większej niż około 50 nanometrów. Według klasyfikacji IUPAC wyróżnia się trzy podstawowe typy porów: mikropory (<2 nm), mezopory (2–50 nm) i makropory (>50 nm). Makropory stanowią sieć porów, która tworzy dużą, często dobrze połączoną przestrzeń przenikalną dla cieczy i gazów.

W kontekście gleby i materiałów naukowych makropory pełnią różne role. W glebie makrostruktura wpływa na infiltrację wody, przewietrzanie oraz transport rozpuszczalników i organizmów. Kanały i skorupy tworzone przez korzenie, grzyby, dżdżownice i inne organizmy sprzyjają szybszemu przepływowi wód opadowych, lecz mogą także prowadzić do szybkiego transportu zanieczyszczeń w profilach gleby. W materiałoznawstwie makropory zapewniają wysoką przepuszczalność i swobodny przepływ, co jest pożądane w filtrach, katalizatorach, nośnikach chemicznych oraz w scaffoldach do inżynierii tkankowej.

Charakterystyka makroporów najczęściej obejmuje imaging i porozymetrię. Techniki obrazowania, takie jak tomografia komputerowa mikro- i skaningowa, pozwalają zobrazować sieć makroporów w trzech wymiarach. Do pomiaru dużych porów stosuje się również filtrację cieczy i testy infiltracyjne. Mercury intrusion porosymetry obejmuje zakres makroporów i jest użyteczny, jeśli trzeba oszacować objętość i dyffuzyjność połączonych kanałów.

Makropory mają znaczenie w ochronie środowiska, inżynierii chemicznej i biotechnologii, gdzie ich obecność wpływa na efektywność filtracji, rozpraszanie domieszek i masową wymianę masy.