konstrukcjami

Konstrukcjami jest instrumentalna liczba mnoga rzeczownika konstrukcja. W języku polskim użycie narzędnika wskazuje sposób, środek lub towarzyszące elementy działania, dlatego formą konstrukcjami posługujemy się w różnych kontekstach, na przykład po przyimkach z czy przy wybranych czasownikach. Przykładowe zdanie: Projektant pracował z konstrukcjami architektonicznymi.

Konstrukcja występuje w wielu znaczeniach. W sensie ogólnym oznacza układ, sposób łączenia elementów lub całość, która została wybudowana lub zorganizowana. W inżynierii i architekturze używa się pojęć opisujących konkretne zestawy elementów (np. konstrukcje stalowe, konstrukcje betonowe). W językoznawstwie i gramatyce konstrukcja odnosi się do sposobu tworzenia wyrażeń i zdań, czyli do syntaktycznych „konstrukcji” językowych, takich jak struktury frazowe czy zdaniowe.

Forma konstrukcjami jest częsta w tekstach formalnych i naukowych, gdy mowa o wielu konstrukcjach lub o instrumentale jako środku działania. Odmiana w liczbie mnogiej pozwala precyzyjnie wskazać, że chodzi o konkretne zestawy lub metody, a nie o pojedynczą konstrukcję. W zależności od kontekstu, konstrukcjami może występować po różnych przyimkach (np. z konstrukcjami, przy konstrukcjach) oraz w różnych zestawieniach z przymiotnikami i określeniami rzeczownikowymi.

Pochodzenie słowa sięga korzeni łacińskich, od constructio, które w polskim przeszło do formy konstrukcja. W praktyce termin ten obejmuje zarówno fizyczne, techniczne, jak i abstrakcyjne znaczenia związane z budową i zorganizowaniem.