konduktimin

Konduktimi është procesi i transferimit të energjisë ose sinjaleve nga një vend me vlerë më të lartë drejt një vendi me vlerë më të ulët përmes një materiali ose mediumi. Ndonjëherë përfshihen formate të ndryshme të energjisë, si energjia termike ose energjia elektrike, dhe konduktimi mund të ndodhë në mënyrë të drejtpërdrejtë në media të ndryshme.

Në konduktimin termik, energjia termike transferohet nga zonat me temperaturë më të lartë drejt atyre me temperaturë më të ulët. Fluksi termik q lidhet me gradientin e temperaturës ∇T dhe me konduktivitetin termik të materialit k përmes ligjit të Fourier: q = -k ∇T. Materialet me konduktivitet të lartë termik ofrojnë transferim më të shpejtë të nxehtësisë, ndërsa materialet me konduktivitet të ulët ofrojnë izolim termik.

Në konduktimin elektrik, ngarkesa elektrike lëviz në përgjigje të një fushë elektrike. Densiteti i rrjedhës elektrik J lidhet me fushën E sipas ligjit Ohm dhe konduktivitetit elektrik σ: J = σE. Në metale, lëvizja e elektronikëve të lirë kryen pjesën kryesore të konduktimit elektrik; në materialet jo-metale konduktimi është zakonisht më i ulët. Mund të kontribuojnë gjithashtu vibracionet e lattices (phononët), veçanërisht për konduktimin termik dhe në materialet jo-metalike.

Konduktimi mund të jetë isotrop ose anizotrop në varësi të strukturës kristalore të materialit. Ai është një nga mënyrat kryesore të transferimit të energjisë në natyrë, bashkë me konveksionin dhe radiacionin, dhe ka aplikime të shumta në izolimin termik dhe elektrik, elektrifikimin e sistemeve dhe menaxhimin e ngrohjes në pajisje.