komponentów

Komponenty (komponentów w liczbie mnogiej) to części składowe systemów technicznych, które realizują określone zadania i mogą być od siebie odseparowane. Pojęcie obejmuje zarówno pojedyncze jednostki, jak i moduły łączone poprzez zdefiniowane interfejsy. W projektowaniu często stosuje się zasadę niskiej zależności i wysokiej spójności, by umożliwić wymianę komponentów bez modyfikowania całego układu.

W elektronice komponenty obejmują elementy dyskretne (rezystory, kondensatory, cewki, diody) oraz zintegrowane układy. Dla komponentów elektronicznych kluczowe są parametry techniczne (rezystancja, pojemność, napięcie) i standardy montażu. Komponenty łączą się na płytkach drukowanych w moduły o określonej funkcji.

W informatyce komponenty lub moduły zapewniają określoną funkcjonalność i komunikują się przez zdefiniowane interfejsy. Podejście komponentowe sprzyja ponownemu wykorzystaniu kodu, testowaniu i konserwacji. Przykłady to biblioteki, wtyczki, usługi sieciowe i inne wymienialne części systemów.

W inżynierii mechanicznej i systemowej komponenty tworzą części większych zespołów: elementy mechaniczne, złącza, podzespoły napędowe i układy sterowania. Wymiana pojedynczego komponentu zwykle nie wymaga przebudowy całego systemu, co zwiększa elastyczność projektów i ułatwia serwis.

Etymologia: termin pochodzi od angielskiego component, trafnie odzwierciedlając ideę modułowości. W polszczyźnie funkcjonuje jako „komponent” i „komponentów” (gen. m.).