kloroplastoj

Kloroplastoj estas organetoj trovitaj en plantaj ĉeloj kaj eŭkariotaj algoj. Ili estas la lokoj kie okazas fotosintezo, la procezo per kiu lumenergio estas konvertita en kemian energion en la formo de glukozo. La nomo "kloroplasto" devenas de la grekaj vortoj "chloros" (verda) kaj "plastos" (formita), referencante la verdan koloron kaŭzitan de la ĉeesto de klorofilo, la primara pigmento implikita en lumkaptado.

Kloroplastoj havas kompleksan internan strukturon. Ili estas ĉirkaŭitaj de du membranaj envolvaĵoj, la ekstera kaj interna kloroplastaj membranoj. Ene de ĉi tiuj membranoj kuŝas la stromo, likva plenigaĵo enhavanta enzimojn kaj DNA. Al la stromo ligita estas la tilakoidoj, platigitaj, sak-similaj strukturoj. La tilakoidoj ofte estas organizitaj en stakojn nomitajn grana (singulara: granum). La klorofilo kaj aliaj pigmentoj estas enkorpigitaj en la tilakoidaj membranoj, kie la lum-dependaj reakcioj de fotosintezo okazas. La dua stadio de fotosintezo, la malhela reago aŭ Calvin-cirklo, okazas en la stromo.

Kloroplastoj posedas sian propran genaron, apartan de la ĉela nuklea DNA. Ili ankaŭ havas la kapablon dividi sin sendepende ene de la ĉelo. La origino de kloroplastoj estas vaste akceptita esti per endosimbiotiko, kie praa eŭkariota ĉelo absorbis fotosintezan prokarioton, kiu poste evoluis al la hodiaŭa kloroplasto. Ĉi tiu endosimbiota teorio estas subtenata de la simileco de kloroplasta DNA kaj ribosomoj al tiuj de cianobakterioj. La ĉeesto kaj funkcio de kloroplastoj estas esencaj por la produktado de oksigeno kaj la bazo de la plej multaj ekosistemoj sur la Tero.