indüktörde

Indüktör, elektrik enerjisini manyetik alanda depolayan pasif bir elektronik bileşendir. Genellikle bir iletken telin çok sayıda tur döndürülmesiyle oluşan bir bobin ve bazı durumlarda bu bobinin etrafına sarılan bir çekirdekten oluşur. İndüktörün ürettiği değere indüktans denir ve birimlerinde henry (H) kullanılır. Çoğu uygulamada, çekirdekli veya çekirdeksiz (hava çekirdeği) tipler bulunur; çekirdek seçimi, indüktans ve çalışma frekansı üzerinde etkilidir.

Çalışma prensibi, akımın değişimine karşı ortaya çıkan kendiliğinden emf ile ilgilidir. Bir indüktörde akım değiştiğinde, bobin içindeki manyetik alan bu değişimi yansıtır ve değişen akı miktarına karşı bir karşı emk üretilir. Bu karşılılık, Lenz yasasına göre akımın hızlı değişimini yavaşlatır. Depolanan enerji E, E = 1/2 L I^2 formülüyle ifade edilir. İndüktör içinde oluşan manyetik alan, akım sabitken enerji depolarken, akım değiştiğinde enerji bu alanda serbest bırakılır.

Çekirdek türleri, indüktans değerini ve çalışma özelliklerini belirler. Hava çekirdeği, geniş bantte düşük kayıpla çalışan uygulamalarda kullanılırken, ferrit veya demir çekirdekli indüktörler yüksek indüktans ve küçültülmüş hacim elde etmek için tercih edilir. Ayrıca çekirdek materyallerinde sönüm ve doygunluk gibi kayıplar, performansı etkiler.

Uygulamaları arasında filtreler (alçak geçiş veya yüksek geçiş), DC-DC güç kaynaklarında enerji depolama ve akım değişimini yavaşlatma sayılabilir. İndüktörde değer toleransı, kalite faktörü ve sızdırmazlık gibi tasarım parametreleri, kullanım sıklığı ve frekans aralığına bağlı olarak değişir. Indüktör, özellikle sinyallerin veya güç akımlarının şekillendiği birçok elektronik devrede kritik rol oynar.