hreyfingartækni

Hreyfingartækni er tækni- og vísindasvið sem rannsakar og nýtir tækni til að mæla, greina, líkja og bæta líkamlega hreyfingu. Hún sameinar hreyfivísindi (biomechanics), verkfræði, tölvunarfræði og endurhæfingu og miðar að því að skilja hvernig hreyfing á sér stað og hvernig hún getur verið aukin eða stýrð með tækni.

Helstu tæki og aðferðir í hreyfingartækni fela í sér hreyfimælingar með skynjurakerfum sem safna gögnum um stöðu, hröðun og hreyfingar, tól fyrir motion capture (MoCap) sem safna nákvæmum hreyfimyndum með lýsingu eða gervihreyfingu, kraftmælar og kraftplató til að mæla hreyfi- og stöðuhlutfall, EMG til að mæla vöðvasvörun og myndbygging auk líkanagerðar til útreikninga innri krafta og hreyfiverka. Gagnagreining, tölvusnið og líkanið á líkamsbyggingu (musculoskeletal modeling) eru algengir aðferðarháttlar til að reikna hreyfi- og kraftátak.

Notkun hreyfingartækni nær víða. Í endurhæfingu og sjúkrógi felst hún í færni- og styttriferð í læknisfræði, stoðtækni og prótísmótöku. Þar á meðal eru hreyfistöðvar og exoskeletons sem hjálpa við að auka eða stjórna hreyfingu, gerð og þróun gerviliða, auk þess sem tæknið er notað til að bæta íþróttaafköp, líkamlega störf og verklega öryggisstjórnun í vinnuumhverfi. Framtíðarmarkmið fela í sér enn nákvæmari mælingar, samþættingu gervigreindar og sjálfvirkni til að stjórna vélbúnaði og bæta endurhæfingu og lífsgæði notenda.