hlutafélagafjármunur

Hlutafélagafjármunur er hugtak í íslenskri bókhaldsfræði sem vísar til heildarfjármuna sem hlutafélag hefur til ráðstöfunar og sem tilheyra eigendum þess. Hann samanstendur af eigin fé félagsins, sem hluthafar hafa lagt inn í gegnum hlutafé, og af frekari eignarlegum ágóða og varasjóðum sem stuðla að fjárhagslegu öryggi félagsins. Í reikningsskilum er hlutafélagafjármunur oft skilgreindur sem eigið fé, þ.e. samsetning hlutafjár, uppsafnaðs hagnaðar og varasjóða. Þessi fjármunir eru grundvöllur fyrir rekstrarlegu sjálfstæði félagsins og fyrir getu þess til að fjárfesta, greiða arð og mæta fjárhagslegum áskorunum.

Helstu þættir hlutafélagafjármunar eru hlutafé, uppsafnaður hagnaður og varasjóðir. Hver þáttur endurspeglar mismunandi form eignar og skuldbindinga eigenda, en saman mynda þeir þann innri fjárhag sem tryggir rekstrarlegan stöðugleika. Þannig eru hlutafélagafjármunir lykilatriði í eiginfjárstöðu félagsins og birgja félaginu stöðugleika til langs tíma.

Notkun hlutafélagafjármunar snýr að því að styðja rekstur félagsins, auka fjármagn til fjárfestinga, verja eiginfjárstöðu gegn fjárhagslegu álagi og veita möguleika á arðgreiðslum til hluthafa. Mæling þessara fjármunar og tilhliðr eignarhluta er grundvöllur í uppgjöri, fjármálaráðgjöf og áhættumats.

Gestir gjarnan flestir rugla hugtökin við eignir (fjármunir) eða skuldir. Hlutafélagafjármunur eru hins vegar hluti af eigið fé félagsins og líta til eignarhaldssambands hluthafa fremur en til skuldahalds við tilgildi.