eiginfjárstöðu

Eiginfjárstaða, einnig kölluð eiginfjárstöðu fyrirtækis, lýsir þeim fjármagns- eða eignahlut sem fyrirtæki hefur eftir að skuldir hafa verið leiddar frá eignum. Hún gefur sem sagt mynd af eigin fjár (eigin fé) fyrirtækisins sem stendur að nýtingu í eignir þess og getur því flokkast sem mælikvarði á fjárhagslegan stöðugleika og viðnám gagnvart tapum. Eiginfjárstaða er notuð til að meta hversu mikið fyrirtækið styðst við eigið fé í fjármögnun og hversu stór hluti eignanna er fjármagnaður með eigin fé annarra en lántaka.

Algengur mælikvarði tengdur eiginfjárstöðu er eiginfjárhlutfallið, sem gefur til kynna hlutfall eigin fjár af heildareignum. Aðrir mikilvægir þættir eru þróun eigin fjár yfir tíma, þ. á m. ný á þessu ári, nýjar hlutafjárútgáfur eða íhlutun eigenda, sem geta aukið eða minnkað eiginfjárstöðu. Í bankageiranum og öðrum fjármálastofnunum er hugtakið oft tengt reglulegri eiginfjárkröfu og vísar til eigin fjár sem samræmist reglulegum aðgerðar- eða varúðarskyldum sem sett eru af reglufólki (eins og Basel-kröfum).

Notendur eiginfjárstöðu eru fjárfestar, lánveitendur og aðrir sem vilja áreiðanlega upplýsingar um fjármálastöðu fyrirtækis. Hún hjálpar til við mats á getu fyrirtækisins til að standast tapsreikninga, greiða skuldir og halda rekstri gangandi. Mikilvægt er að hafa í huga að eiginfjárstaða segir ekki allt um gæði eigna eða framtíðarafkomu, og hún getur aðlagast af ýmsum breytileika í rekstri og fjármálalegum ákvörðunum.