íhlutun

Íhlutun er aðgerð sem felur í sér innsetningu eða festingu íhluts í líkamann með það að markmiði að endurreisa, bæta eða viðhalda starfsemi líkamans. Hún getur verið varanleg eða tímabundin og nær yfir fjölbreytta þætti læknisfræði. Algengt er að íhlutun verði liður í endurhæfingu eftir áverka eða sjúkdóma, eða til að bæta gæði lífsins með minnkuðum sársauka eða bættri hreyfigetu.

Algengar gerðir íhlutunar eru tanníhlutun (innsetning gervitanna), stoð- og hreyfikerfis-íhlutun (t.d. liðskipti og festingar sem styðja beina og vöðva), og ýmsar innsetningar í líffærakerfi sem stuðla að starfsemi eða öryggi sjúklings. Íhlutarnir finna oft forgangsverkefni í gerviefnum eins og títan eða keram, og þeim er komið fyrir með aðferðum sem tryggja stöðugleika og öryggi.

Ferlið í íhlutun byrjar oft með nákvæmri skoðun og myndgreiningu, efnisvali og ákvarðanatöku um aðgerðina. Aðgerðin sjálf felur í sér innsetningu eða festingu íhluts og festingu þess við líkamann. Eftirlit og endurhæfing fylgja, oft með áherslu á sársaukastjórnun, hreyfigetu og eftirlit með því hvernig íhluturinn situr og starfar.

Áhættur og fylgikvillar geta verið sýking, íhlutahlé eða slit, verkir eða óþægindi, og stundum þörf á endurnýjun eða aðlögun. Vel skilgreind fyrirhöfn, rétt val á íhlut, og reglulegt eftirfylgni draga úr þessum áhættum. Íhlutun byggir á samstarfi lækna, sjúklings og aðstandenda og er háð reglulegum læknis- og öryggisstaðlum.