framleiðslugreinum

Framleiðslugreinar eru flokkun hagkerfisins eftir tegund starfsemi sem framleiðir vöru eða þjónustu. Flokkunin gerir hagfræðingum, stjórnvöldum og fyrirtækjum kleift að bera saman hagkerfi, mæla framleiðslu og atvinnu eftir gerð starfsemi og spá fyrir um þróun. Alþjóðleg kerfi byggjast á klassifikum eins og ISIC eða NACE, og í íslenskum tölfræðigögnum er flokkunin samræmd við slíka staðla.

Algengar framleiðslugreinar eru landbúnaður og nýting náttúruauðlinda, framleiðslu- og iðnaðarþættir (framleiðsla vara í verksmiðjum og byggingarstarfsemi) og þjónustugeirinn (heilbrigðisþjónusta, fjármál, menntun, verslun og ferðaþjónusta).

Notkun framleiðslugreina hjálpar til við að skilja uppbyggingu hagkerfisins, mæla breytingar í atvinnu og framleiðslu og ákvarða stefnumótun á svæðum, hér á landi og í alþjóðasamfélaginu. Hún gerir einnig mögulega samantekt á þörfum t.d. fyrir vinnuafl, fjárfestingar og rannsóknir.

Takmarkanir: Flokkun getur verið afmarkandi og gagnvart starfsemi sem liggur á mörkum greina eða þróast hratt vegna tækni eða nýrra gerða rekstra. Nýrri starfsemi getur þurft nýjar eða endurskoðaðar skilgreiningar. Að lokum er framleiðslugreinaskipting einungis hjálparatvinnugreinakerfi og getur ekki dugað til fullkominnar lýsingar á öllum efnahagslegum samskiptum.