fjöllyfjameðferð

Fjöllyfjameðferð, eða polypharmacy, er notkun mörgra en einnar lyfjagerðar samtímis til að meðhöndla einn eða fleiri sjúkdóma. Algeng skilgreining felur í sér fimm eða fleiri lyf daglega, þó að mörk séu notuð í vísindum. Fjöllyfjameðferð er sérstaklega algeng meðal eldra fólks og hjá sjúklingum með langvinna sjúkdóma, og tíðni hennar eykst með aldri.

Áhættur og áskoranir: Þótt mörg lyf kunni að gagnast, fylgja fjöllyfjameðferð lyfjaáhrif og samverkandi áhrif, óæskilegar aukaverkanir, röng notkun eða samspil lyfja, og aukin hætta á innlögn eða falls. Þess vegna krefst hún oft náins eftirlits og samvinnu milli lækna, hjúkrunarfræðinga og apótekarans.

Stjórn og framkvæmd: Markmiðið er að hámarka gildi hvers lyfs og minnka hugsanlega skaða. Þetta felur í sér reglubundna endurskoðun lyfja, rétta skráningu og endurskoðun á tilgangi og árangri hvers lyfs. Notkun verkfæra eins og STOPP/START-viðmiða getur hjálpað til við að stöðva óþarfa lyf eða bæta nýjar lausnir. Mikilvægt er að skrá öll lyf í sjúkraskrá og samræma við aðra lækna og apótekarann, og taka tillit til markmiða sjúklings og líkamlegs ástands.

Ávinningur og áskoranir: Rétt endurskoðun og minnkun eða fjarlægð óþarfa lyfja getur dregið úr aukaverkunum, minnkað óþarfa inntöku og aukið öryggi og lífsgæði. Fjöllyfjameðferð er réttlætanleg þegar hún er nauðsynleg til að stjórna sjúkdómum og bæta heilsu og lífsgæði sjúklings, en hún krefst skipulagðs eftirlits og samvinnu.