ferriit

Ferrit, elektrik ve manyetizma alanında kullanılan, çoğunlukla demir içeren seramik bir malzeme sınıfını tanımlar. Genelde yüksek elektrik direnci ve belirgin manyetik özellikleriyle öne çıkar; bu nedenle çekirdek malzemesi olarak transformatörler ve elektromanyetizmal cihazlar ile EMI filtrelerinde yaygın olarak kullanılır. Ferritler, yumuşak (soft) ve sert (hard) ferritler olarak da sınıflandırılır.

İki ana grup altında incelenir: spinel ferritler ve altıgen (hexagonal) ferritler. Spinel ferritlerde kristal yapı AB2O4 formundadır; A sitesi divalent iyonlar (Mn2+, Ni2+, Zn2+, Mg2+ vb.) ile dolu olup B sitesinde Fe3+ iyonları bulunur. Bu düzen, iyonlar arasındaki değişim etkileşimlerini belirleyerek manyetik özellikleri karakterize eder. Altıgen ferritler ise BaFe12O19, SrFe12O19 gibi formüllere sahip olup yüksek koercitiviteye sahip kalıcı mıknatıslar olarak kullanılırlar.

Özellikler açısından ferritler, elektrik iletkenliği düşük olan yalıtkan seramiklerdir; bu özellik, yüksek frekanslı uygulamalarda eddy current kayıplarını azaltır. Yumuşak ferritler yüksek geçirgenlik ve düşük koerzivite ile hızlı yanıt verirken, sert ferritler yüksek koerciviteye sahip olduğundan manyetik kalıcılık sağlar ve motordaki mıknatıslar, hoparlörler ve manyetik depolama uygulamalarında kullanılır.

Üretimi tipik olarak seramik sentez yoluyla gerçekleştirilir: farklı metal oksitlerin karıştırılıp yüksek sıcaklıkta sinterlenmesiyle istenen ferrit fazı elde edilir. Dodalama ve kontrollü sıcaklık programları, frekans tepki ve termal kararlılık üzerinde önemli etkiye sahiptir. Ferritler, demir içeren birçok mineral ve teknolojik uygulamada temel rol oynamaya devam eder.