efnajöfnunni

Efnajöfnunni, eða efnafræðileg jöfnun, er grundvallarregla í efnafræði sem segir til um hvernig efni breytast og mynda nýja efni í efnahvörfum. Jöfnurnar benda til þess að efni geta breyst í aðra gerð með því að binda saman eða losa sig frá öðrum atómum eða sameindum. Hlutfall atóma í efnum áður og eftir efnahvörfum er jafnt, sem er kennt við **Lavoisier-lögmálið** eða **varnarlögmálið**.

Efnajöfnun er skrifuð með tölum sem stendur fyrir framan efnasamsetningu, sem bendir til hversu mörg atóm eða sameindir af hverju gerð eru í efnahvörfinu. Til dæmis er jöfnunin fyrir brunningu vetnis (H₂) og súrefnis (O₂) til að mynda vatn (H₂O) skrifuð sem:

2H₂ + O₂ → 2H₂O

Hér er sýnt að tveir vetnissameindir og ein súrefnissameind mynda tvo vatnssameindir, þar sem atómahlutfallið er jafnt á báðum hliðum jöfnunnar.

Efnajöfnun er mikilvæg í því að skilja efnahvörf, þróa nýjar efni og forðast óeðlilegar eða óþolanlegar breytingar. Hún er notað í mörgum vísindagreinum, t.d. efnafræði, líffræði og tækni, og er grundvöllur fyrir þróun nýrra lyfja, plásta og öðrum efnum.

Þegar efnajöfnun er ekki jafnvegt, þá er hún oft breytt með því að bæta við stærri tölur til að jafna atómahlutfallið. Þessi ferli er kölluður **jafnun efnajöfnunar**.