amortizimit

Amortizimi është procesi i shpërndarjes së kostos së një aktivi në mënyrë të sistematizuar gjatë jetës së tij ekonomike. Në kontabilitet, termi përdoret kryesisht për dy kontekste: asetet e padukshme (intangible assets) si patenta, licenca ose softueri me një jetë të kufizuar, dhe planin e shlyerjes së kredive ose huave me këste të rregullta. Amortizimi i aseteve të padukshme ndihmon në reflektimin korrekt të vlerës së tyre në raportet financiare, ndërsa amortizimi i kredive përcakton mënyrën se si principal-i i borxhit zvogëlohet në kohë.

Metodat kryesore të amortizimit janë amortizimi linear, që shpërndan kostin njësoj në të gjitha vitet e jetës së asetit, dhe metodat me amortizim të avancuar që shpenzojnë më shumë në vitet e para. Zgjedhja e metodës varet nga mënyra e përdorimit të asetit dhe nga politikat kontabilistike të ndërmarrjes; ajo duhet të reflektojë ritmin e shfrytëzimit dhe produktivitetin. Vlera fillestare e asetit, vlera reziduale dhe jeta ekonomike përcaktojnë shumën e amortizimit në një periudhë të caktuar.

Në pasqyrat financiare, amortizimi ul vlerën neto të asetit dhe shfaqet si shpenzim në rezultatet e vitit. Në taksa, shtetet dhe ligjet shpesh e lejojnë amortizimin si zbritje tatimore sipas rregullave fiskale. Asetet me jetë të kufizuar të padukshme amortizohen, ndërsa asetet me jetë të pakufizuar zakonisht nuk amortizohen por testohet për ulje vlerë. Planifikimi i amortizimit duhet të përputhet me mënyrën e përdorimit të asetit.