Yfirborðsmeðferð

Yfirborðsmeðferð er samheiti yfir aðferðir sem beitt er á yfirborð hluta til að breyta eða bæta eiginleikum þess án mikillar breytingar á innri uppbyggingu. Helstu markmið eru aukin hörka og slitþol, bætt tæringarvarn, núnings- eða beitingarmótstaða, betra yfirborðslag eða útlit og lengdur líftími hluta í mismunandi umhverfi. Yfirborðsmeðferð getur oft dregið úr óeiningu í eiginleikum milli hluta eða úr farveini við samsetningar.

Helstu gerðir yfirborðsmeðferðar eru margar og veita hagnýtar leiðir til að laga eiginleika yfirborðs. Mekanískar aðgerðir fela í sér slípun, buffun og sandblástur til að auka hörku og breyta áferð. Húðun og þykkun felur í sér málning, plötuhúð eða annarra efnafræðilegra lag sem veita tæringarvarn, liti eða slitþol. Efnagreiningar og efnafræðilegar meðferðir geta aukið festu milli yfirborðs og efnis eða veitt vegsætti gegn tæringu. Hitameðferð, svo sem normalization, carburering og nitriding, breytir kristalgrind og hörku yfirborðs til að auka áræðni í vélarhlutum. Eftirfærslur gætu einnig felst í textúru eða fínpússun sem hefur áhrif á aukahlutverk og áferð.

Notkun yfirborðsmeðferðar nær til vélarhluta, verkfæra, skipa- og flugvélahluta, málm- og málm- eða plastbeiktra, þar sem yfirborðseiginleikar skipta máli fyrir endingu, mótstað og virkni. Gæði eru metin með mælingum á hörku, yfirborðshrúmi, þykkt húðunar og beitingu. Öryggis- og umhverfisráðstafanir er mikilvægar vegna nota efna og framleiðsluferla.

See also: húðun, hitameðferð, tæringarvarn.