Udarowoobrotowe

Udarowoobrotowe, często nazywane narzędziami udarowo-obrotowymi, to rodzaj napędu stosowanego w wiertarkach i młotowiertarkach, który łączy impuls perkusyjny z ruchem obrotowym wrzeciona. Dzięki temu narzędzie potrafi wykonywać wiercenie w twardych materiałach, takich jak beton, kamień czy cegła, z większą efektywnością niż tradycyjna wiertarka obrotowa.

Zasada działania: Silnik napędza obroty, podczas gdy mechanizm udaru generuje krótkie impulsy, które przenoszą się na bit i powodują uderzenie w materiał. W zależności od konstrukcji narzędzia, tryb pracy może być obrotowy (bez udaru), udarowo-rotacyjny (wiercenie w materiałach budowlanych) oraz kucie/rycie (wyburzanie i usuwanie materiału). Wiele narzędzi wykorzystuje systemy szybkiej wymiany bitów, takie jak SDS, co ogranicza utratę energii i umożliwia łatwe zastosowanie różnych końcówek.

Zastosowania: Do wiercenia w betonie, kamieniu i cegle, montażu kotew i instalacji. W zależności od mocy i masy, lżejsze modele nadają się do precyzyjnych prac, cięższe do ciężkiego wiercenia i kucia. Narzędzia udarowo-obrotowe często oferują tryby udaru, rotacji i funkcje chiseling (rycie).

Zalety i ograniczenia: Zaletą jest wyższa wydajność w twardych materiałach w porównaniu z wiertarką obrotową. Ograniczenia to ciężar, większe zużycie energii, wyższy koszt i silniejsze drgania, które mogą prowadzić do zmęczenia operatora przy dłuższych pracach.

Historia i warianty: Narzędzia udarowo-obrotowe pojawiły się w XX wieku i zyskały znaczną popularność w budownictwie. Współczesne modele oferują tryby udaru, rotacji i chiseling, a popularne systemy wymiany bitów, takie jak SDS, umożliwiają szybką zmianę narzędzi.

Zobacz także: młot udarowo-obrotowy, wiertarka udarowa, system SDS, wiercenie w budownictwie.