Súrefnismeðferðir

Súrefnismeðferðir vísa til notkunar á aukinni súrefnismagni, sem er meira en það sem finnst í venjulegu lofti, til lækninga. Venjulegt loft inniheldur um 21% súrefnis, en í súrefnismeðferðum er það gefið í allt að 100% styrk. Þessi meðferð er oft notuð til að bæta súrefnismagn í blóði einstaklinga með öndunarfærasjúkdóma, hjartasjúkdóma eða önnur ástand sem leiða til súrefnisskorts.

Tilgangur súrefnismeðferðar er að lina álag á líkamann með því að tryggja að allir vefir fái nægilegt súrefni til að starfa. Þetta getur hjálpað til við að létta einkenni eins og mæði, hraðan hjartslátt og þreytu. Súrefni er hægt að gefa á ýmsa vegu, þar á meðal í gegnum nef-slöngu, grímu sem nær yfir nef og munni, eða í alvarlegri tilfellum með öndunarvél sem er tengd við barka.

Notkun súrefnis er ávísað af lækni og styrkur og lengd meðferðarinnar er ákveðin út frá einstaklingsbundinni þörf. Þó að súrefnismeðferðir séu almennt öruggar, eru hugsanlegar aukaverkanir, sérstaklega við langvarandi notkun eða mjög háum styrkleikum. Þessar geta innifalið þurrk í öndunarvegum, sýkingarhættu og í sjaldgæfum tilfellum súrefniseitrun. Því er mikilvægt að súrefnismeðferðir séu ávallt undir eftirliti heilbrigðisstarfsfólks. Meðferðin er einnig algeng hjá fólki með langvinna lungnateppu (COPD), lungnabólgu, kæfisvefn og eftir aðgerðir.