Përceptimet

Përceptimet janë mënyrat se si organizmi percepton dhe interpreton stimujt sensorialë për të formuar një përvojë të botës. Ato përfshijnë input sensorik dhe procesim kognitiv që bashkë formojnë realitetin që përjeton individi. Përceptimet janë konstruktive: ato lindin nga ndërveprimi midis stimulimit fizik, kontekstit kulturor dhe përvojës së mëparshme.

Procesi i përceptimit përfshin procesimin nga poshtë-lart (bottom-up) dhe nga lart-poshtë (top-down). Parashikimet dhe prirjet formojnë interpretimet tona, duke u bazuar në atë që presim të shohim ose dëgjojmë. Si rezultat, i njëjti stimuj mund të perceptohet në mënyra të ndryshme nga njerëzit ose në situata të ndryshme.

Modalitetet perceptive përfshijnë shikimin, dëgjimin, prekjen, nuhatjen dhe shijimin. Përceptimi gjithashtu përfshin procese të përceptimit social (si të lexosh fytyra dhe gjeste), të përceptimit të trupit (proprioceptimi) dhe të perceptimit të kohës. Iluzionet perceptive dhe gabimet janë shembuj të asaj se si perceptimi është subjektiv dhe i influencuar nga konteksti dhe prirjet.

Studimi i përceptimit ndërthur psikologjinë eksperimentale, neuroshkencën dhe filozofinë. Ai përdor mjete si psikofizika, imazheria nervore dhe studime të sjelljes për të zbuluar mënyrat se si truri dhe sistemi sensorial drejtojnë përvojën tonë të realitetit. Ndikimet praktikë përfshijnë dizajnin, mjekësinë, arsimin dhe trajtimin e çrregullimeve perceptive.