Mótefnismeðferðir

Mótefnismeðferðir, einnig þekktar sem mótefnadrep eða ónæmismeðferðir, eru lækningaaðferðir sem byggjast á notkun mótefna. Mótefni eru prótein sem líkaminn framleiðir til að greina og hlutleysa framandi efni eins og vírusa og bakteríur. Í mótefnismeðferðum eru þessi mótefni annaðhvort framleidd í rannsóknarstofu eða tekin úr líkama heilbrigðs einstaklings og gefin sjúklingum.

Ein algengasta notkun mótefnismeðferða er til að meðhöndla eitranir, eins og til dæmis við höggormabiti. Í því tilfelli eru mótefni sem kunna að hlutleysa eitur einstaklingsins gefin inn í sjúklinginn. Þetta getur dregið úr eða komið í veg fyrir skaðleg áhrif eiturefnisins.

Þessar meðferðir eru einnig notaðar í forvarnarskyni. Til dæmis er hægt að gefa mótefni gegn ríkum sjúkdómum, eins og hlaupabólu, til fólks sem hefur verið útsett fyrir vírusnum en hefur ekki enn fengið sjúkdóminn. Þetta getur hjálpað til við að koma í veg fyrir sýkinguna eða milda hana.

Nýlegar framfarir hafa opnað fyrir nýjar leiðir í notkun mótefnismeðferða, sérstaklega í meðferð sjálfsofnæmissjúkdóma og krabbameina. Sérhönnuð mótefni geta miðað á ákveðnar frumur eða prótein sem stuðla að sjúkdómnum og þannig dregið úr eða stöðvað framgang hans. Rannsóknir á þessu sviði eru í stöðugri þróun og lofa góðu fyrir framtíðar lækninga.